Little things?
…Weet je, eigenlijk houd ik niet zo van klein en onopvallend. Liever zou ik hier schrijven over groot en indrukwekkend. Over een kerkgebouw dat op zondag uitpuilt van bezoekers. Of over dagelijkse diepgaande gesprekken met mensen om mij heen. De werkelijkheid is helaas weerbarstiger. Pas waren we …
Schakeltjes
…Terwijl we daar liepen, vertelde deze jonge Albanese vrouw me haar verhaal. Ze vertelde hoe ze opgroeide in een gezin dat officieel behoorde tot de orthodoxe kerk. In de praktijk betekende dat echter nauwelijks iets voor hen. Via een zendingsorganisatie kreeg ze een kinderbijbel in handen. Dat bo…
Opgestaan?!
…Iedere keer als ik haar winkeltje passeer, neem ik me voor om er eens binnen te gaan. Als er één plaats is waar vrouwen uit de wijk gezellig bijkletsen, dan is het wel hier. Maar eerlijk is eerlijk… Ik ben niet zo’n dapper mens… De nieuwsgierige blikken waarmee ik als buitenlander aangekeken word…
OnWankelbare liefde
…De beving duurt maar dertig seconden. Maar in die tijd laat ze een spoor van dood, verwoesting en onzekerheid achter. Nog slaperig sta ik ineens naast mijn bed. Wat te doen? Is het trappenhuis veilig genoeg? Of toch maar onder een deurpost wachten? Om ons heen wordt het donker. Ook voo…
Bruidegom
…Deze jongen was niet de enige die nogal verbaasd reageerde op het feit dat ik inderdaad alleen in een huis woon. Single zijn is in Albanië een zeldzaamheid. Al heel wat keertjes werd me hier gevraagd: ”a je e martuar?”, oftewel, “ben je getrouwd?” Het is een heel gebruikelijke vraag bij een eerst…
Waarom?
…"En Heere God, waarom zijn er zoveel mensen ziek en sterven er zoveel mensen?"We zitten klaar om de cursusmorgen te beginnen met gebed, als Landi de kerk binnenstapt. Met zijn glimmende ogen en donkerbruine haar dat alle kanten op staat, is het een innemend mannetje. …
DOOR GESLOTEN DEUREN
…Het huilen staat me nader dan het lachen als ik op m’n fiets door Durrës spurt. Normaalgesproken is het hier druk en levendig en worden er warme begroetingen uitgewisseld. Nu lopen mensen met een boog om elkaar heen, áls ze elkaar al passeren. Neuzen en monden zijn angstvallig weggesto…
Reuzen
…Onoverkomelijk… !” Voor de Israëlieten was het overduidelijk: Kanaän binnentrekken was onmogelijk. Na het horen van het verslag van de verspieders klonk er die nacht een “Onoverwinnelijk…! ononderbroken jammerklacht. De steden die ze zouden moeten innemen, waren te groot. De…
Gebroken
…echt?!” Vol verbazing en verontwaardiging slaat Erditi een hand voor z’n open mond. Een kalf in plaats van God… Vreselijk! Dat dit indruist tegen alles wat God geboden heeft, weet Erditi “Oh… maar al te goed. Deze weken dachten we na over Gods verbond met Israël. We besprake…
Bidden om chocola
…Om me heen is iedereen in diepe rust, maar voor mij lijkt dromenland nog ver weg. Met vijf lagen paardendekens over me heen probeer ik de koude berglucht op afstand te houden. Onze tent is een sober onderkomen, maar starend in het nachtelijk duister voel ik me rijk gezegend.…